"Bi filme gittim, hayatım değişti" demeyi çok isterdim. Hatta bunu diyebilmek için kendi kendime çeşitli şeyler de denedim ama hepsi gibi sıradan bi şekilde girdim salona ve sıradan bi şekilde çıktım. Biraz daha umutlu, "beklerken en azından kendime güzel şeyler yapıyım" diyecek kadar sempatik ve ayak seslerini duyabilecek kadar yaklaşmış hissediyorum kendimi.
Günün/son günlerin fon müziği "Way Back into Love!"
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder